Η γεωπολιτική ένταση δεν είναι μόνο θέμα εξωτερικής πολιτικής. Έχει άμεσες επιπτώσεις στην εθνική οικονομία — και πλέον, όλο και περισσότεροι αναλυτές εκτιμούν ότι η Άγκυρα εργαλειοποιεί σκόπιμα τις διμερείς προκλήσεις για να αποτρέψει κρίσιμες επενδύσεις στην Ελλάδα, με επίκεντρο την ευαίσθητη περιοχή της Θράκης.
Υπονομεύοντας την ανάπτυξη με “όπλο” την ένταση
Τον τελευταίο καιρό, πληθαίνουν τα περιστατικά όπου στρατηγικές επενδύσεις στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη (και όχι μόνο) βρίσκονται σε «αναστολή» — όχι για οικονομικούς λόγους, αλλά λόγω εξωτερικών παρεμβάσεων και ενστάσεων από την Τουρκία.
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, όπως αποκάλυψε το Evros-news.gr (25/9/2025), είναι τα υπεράκτια αιολικά πάρκα στο Θρακικό Πέλαγος, έργα συνολικής ισχύος 600 MW, τα οποία ενώ είχαν δρομολογηθεί με την υποστήριξη ευρωπαϊκών θεσμών, “πάγωσαν” λόγω αντιρρήσεων της Τουρκίας στον ελληνικό θαλάσσιο σχεδιασμό.
Η Τουρκία αμφισβητεί τη θαλάσσια κυριαρχία της Ελλάδας ακόμα και σε περιοχές που δεν αποτελούν “γκρίζες ζώνες”. Το αποτέλεσμα; Μπλοκάρισμα της έκδοσης Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΚΥΑ), που είναι απαραίτητη για να συνεχιστεί η διαδικασία.
Από κόμβος ενέργειας – σε γεωπολιτικό “παιχνίδι αναβολών”
Η Θράκη αποτελεί το δυνητικό ενεργειακό “πέρασμα” της Νοτιοανατολικής Ευρώπης:
- έχει το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, που αποκτά ρόλο-κλειδί στη διαφοροποίηση ενεργειακών πηγών,
- το LNG hub και τη διασύνδεση με τα Βαλκάνια,
- και είναι η δυνητική πύλη για ΑΠΕ μεγάλης κλίμακας (αιολικά, φωτοβολταϊκά, υπεράκτια πάρκα).
Ωστόσο, αυτή η στρατηγική θέση φαίνεται ότι ενοχλεί την Τουρκία, η οποία βλέπει πως η Ελλάδα μπορεί να αποκτήσει κομβικό ρόλο σε ζητήματα όπου παλαιότερα εκείνη κυριαρχούσε (όπως η ενεργειακή διαμεσολάβηση με ρωσικό φυσικό αέριο).
Σύμφωνα με κύκλους της αγοράς ενέργειας:
«Κάθε φορά που ένα έργο στην Ανατολική Ελλάδα περνά από τη φάση της μελέτης στην αδειοδότηση, εμφανίζεται και μια γεωπολιτική “σκιά” που φρενάρει την πρόοδο. Οι καθυστερήσεις είναι στρατηγικό εργαλείο — όχι τυχαίες.»
Δεν είναι μόνο η ενέργεια – και άλλες επενδύσεις σε αναμονή
Το φαινόμενο δεν περιορίζεται στην ενέργεια. Ενδεικτικά:
Η εξόρυξη χρυσού στο Πέραμα Έβρου, έργο της Eldorado Gold που προωθείται εδώ και χρόνια, παραμένει “παγωμένη” παρά την ύπαρξη τεχνικής μελέτης και την πρόθεση στρατηγικής επένδυσης. Η γεωπολιτική ευαισθησία της περιοχής αποτελεί βασικό εμπόδιο.
Ακίνητη περιουσία στη Θράκη: Σύμφωνα με καταγγελίες και έρευνες (π.χ. Protothema.gr), Τούρκοι επενδυτές εμφανίζονται να αποκτούν μαζικά ακίνητα μέσω “front” εταιρειών, προκαλώντας ανησυχία για πιθανό “ήπιο εποικισμό”.
Τουριστικές επενδύσεις στην Ανατολική Μακεδονία «δυσκολεύονται» να προσελκύσουν διεθνή κεφάλαια, καθώς πολλοί φοβούνται για το ρίσκο εγγύτητας σε «περιοχή πιθανών εντάσεων».
Η “στρατηγική της αστάθειας” — το τουρκικό κίνητρο
Η Άγκυρα δεν χρειάζεται “πραγματική σύγκρουση” για να πετύχει τους στόχους της. Αρκεί να συντηρεί ένα περιβάλλον:
- Διαρκούς αβεβαιότητας
- Νομικής αμφισβήτησης κυριαρχίας (π.χ. ΑΟΖ, χωρικά ύδατα)
- Δημιουργίας θεσμικών και πολιτικών εμποδίων σε ξένες επενδύσεις
Η λογική είναι ξεκάθαρη:
Όσο η Ελλάδα ενισχύει τη Θράκη οικονομικά και στρατηγικά, τόσο δυσκολότερη γίνεται η τουρκική αφήγηση περί “τουρκικής μειονότητας υπό καταπίεση” και “παραμελημένης περιοχής”.
Το μήνυμα προς την Αθήνα και την Ε.Ε.
Οι ελληνικές αρχές — και ιδίως οι αρμόδιοι φορείς επενδύσεων και ενέργειας — οφείλουν να διαχειριστούν τη γεωπολιτική αβεβαιότητα ως ενεργό παράγοντα στρατηγικού σχεδιασμού.
Δεν αρκεί η ύπαρξη θεσμικού πλαισίου, περιβαλλοντικών μελετών και νομοθεσίας.
Χρειάζεται ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα: ότι κανένα έργο εθνικής σημασίας δεν θα “παγώσει” λόγω εξωτερικών πιέσεων ή απειλών.
Ταυτόχρονα, απαιτείται:
- Ενίσχυση του ρόλου της Ε.Ε. ως εγγυητή κυριαρχίας σε επενδύσεις με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση
- Προώθηση διακρατικών έργων με Βαλκανικές χώρες που θωρακίζουν τη Θράκη ενεργειακά
- Αναδιάρθρωση κινήτρων για επενδύσεις στην Ανατολική Μακεδονία & Θράκη
Η Τουρκία δεν χρειάζεται να φέρει φρεγάτες στο Θρακικό για να αποτρέψει μια στρατηγική επένδυση.
Αρκεί να υψώσει διπλωματικές ενστάσεις, να καθυστερήσει τον χωροταξικό σχεδιασμό, να σπείρει αβεβαιότητα σε πιθανούς επενδυτές.
Η Ελλάδα οφείλει να απαντήσει όχι με πολεμικές ιαχές, αλλά με αποφασιστικότητα, σταθερό θεσμικό πλαίσιο και ξεκάθαρη πολιτική βούληση.
Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου