Τα στοιχεία προκύπτουν από ανακοίνωση της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), η οποία συμπεριέλαβε την υπόθεση σε ευρύτερο κύκλο ελέγχων που έφεραν στο φως εκτεταμένα κρούσματα φοροδιαφυγής σε ολόκληρη τη χώρα — από πωλήσεις στο διαδίκτυο και εμπόριο ηλεκτρονικών συσκευών έως εστιατόρια και πρατήρια καυσίμων.
Το αναπάντητο ερώτημα
Η λογική της εικονικής τιμολόγησης είναι απλή αλλά καταστροφική για τα δημόσια έσοδα: η εκδότρια εταιρεία εκδίδει τιμολόγια για υπηρεσίες που δεν παρασχέθηκαν ποτέ. Οι λήπτες τα χρησιμοποιούν για να «φουσκώσουν» τεχνητά τις δαπάνες τους, μειώνοντας έτσι παράνομα το φορολογητέο εισόδημά τους — και παράλληλα να εκπέσουν ΦΠΑ που ποτέ δεν αντιστοιχούσε σε πραγματική συναλλαγή. Με άλλα λόγια, το σκάνδαλο δεν έχει έναν δράστη — έχει δίκτυο.
Τα 840 τιμολόγια σε διάστημα δύο ετών σημαίνουν περίπου 35 εικονικά τιμολόγια τον μήνα. Αυτός ο ρυθμός δεν είναι τυχαίος· είναι δομημένη επιχείρηση.
Ο κλάδος δεν είναι αθώος
Οι υπηρεσίες καθαρισμού κτιρίων αποτελούν εδώ και χρόνια «κλασικό» πεδίο εικονικής τιμολόγησης στην Ελλάδα, και για ευνόητους λόγους: οι παρεχόμενες υπηρεσίες είναι δύσκολο να ελεγχθούν ποσοτικά, η εργασία είναι εντάσεως εργατικού δυναμικού και συχνά ανεπίσημη, και τα τιμολόγια μπορούν να «δικαιολογήσουν» μεγάλα ποσά χωρίς να αφήνουν εύκολα ανιχνεύσιμα ίχνη. Δεν είναι τυχαίο ότι η ΑΑΔΕ έχει συμπεριλάβει τον κλάδο σε επανειλημμένες στοχευμένες εκστρατείες ελέγχων.
Το πλαίσιο: φοροδιαφυγή σε εθνική κλίμακα
Η υπόθεση της Ξάνθης δεν είναι μεμονωμένη. Στους ίδιους ελέγχους της ΑΑΔΕ αποκαλύφθηκε, μεταξύ άλλων, ιδιωτική κεφαλαιουχική εταιρεία εμπορίας ηλεκτρονικών υπολογιστών που απέκρυψε τζίρο 44,3 εκατομμυρίων ευρώ μέσα σε ένα μόνο χρόνο, αποκρύπτοντας ΦΠΑ 10,3 εκατομμυρίων ευρώ. Το φαινόμενο εκτείνεται σε κάθε γωνιά της οικονομίας — από τα ψηφιακά καταστήματα έως τα πρατήρια της γειτονιάς.
Η ερώτηση παραμένει ανοιχτή: στην Ξάνθη, ποιοι “καθάριζαν” τους λογαριασμούς τους με εικονικά τιμολόγια καθαρισμού;

Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου